MEATBALL – Θέατρο Αλίκη
1.«Το κείμενο του Δημήτρη Φούτσια συνδυάζει αρετές που για μένα σε ένα κείμενο είναι εξαιρετικά σημαντικές. Έχει μια ζωντανή γλώσσα, καθόλου «θεατρική» αλλά αντιθέτως έχει αναπαράγει το γλωσσικό προφορικό ύφος της σημερινής εποχής, έχει μια εξαιρετική αφηγηματική δομή που κατατάσσει το έργο στις κωμωδίες μυστηρίου ή αστυνομικές κωμωδίες με το απολαυστικό παιχνίδι του «βρες τον ένοχο» όπου αναπτύσσεται κάνοντας το χιούμορ να συμπορεύεται με το σασπένς και βέβαια σημαντικότερο όλων – με αφορμή ένα ασήμαντο συμβάν – θίγει ένα από τα πιο κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα. Εκείνο του ακραίου φανατισμού. Ένα δαγκωμένο κεφτεδάκι στο πάτωμα γίνεται η αφορμή για να δούμε μπροστά στα μάτια μας που μπορεί να οδηγήσει τον σύγχρονο άνθρωπο μια ακραία φανατική στάση είτε σε θέματα διατροφής είτε σε κάθε είδος κοινωνικής σχέσης και συνύπαρξης. Συγκινούμαι πάντα και εμπνέομαι όταν στη θεατρική πράξη μια ουσιαστικά ασήμαντη αφορμή γίνεται το όχημα που θα θίξει τα πιο καίρια ανθρώπινα ζητήματα. Εννοείται πως το έργο ασκεί μια πολύ σκληρή κριτική σε κάθε είδους τέτοιες ανθρώπινες συμπεριφορές γιατί όσο προχωράει η αφήγηση του γινόμαστε παρατηρητές του πως καταρρέει κάθε κοινωνική κατασκευή μέσα σε τέτοια πλαίσια και οδηγεί των άνθρωπο σε μια άγρια και ζωώδη ύπαρξη.»
2.«Ο Δημήτρης δημιούργησε ένα κείμενο που ανήκει σε ένα πολύ δύστροπο θεατρικό είδος – την κωμωδία – συνδυάζοντας δύο πολύ γοητευτικές σκηνικές χάρες, το σασπένς με το χιούμορ και τα μορφοποίησε σε μια αφήγηση τεχνικά άρτια. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι μέσα από ένα κλίμα ευφορίας και σκηνικής γιορτής θίγει ένα μείζον κοινωνικό ζήτημα. Λειτουργία που μόνο στη θεατρική πρακτική επιτυγχάνεται.»
https://cosmopoliti.com/o-giorgos-lyras-apo-to-a-os-to-o-quot-sto-theatro-niotho-eleytheros-quot/
3.«Είναι μια πολύ αισιόδοξη στιγμή σε μια δύσκολη ώρα. Η πρώτη παρουσίαση ενός νέου ελληνικού έργου με νέους ταλαντούχους ηθοποιούς σε ένα από τα πιο αγαπημένα αθηναϊκά θέατρα (Αλίκη). Αυτό ήταν ένα από τα κύρια κίνητρα που με έκαναν να θέλω πολύ να κάνω αυτή την παράσταση. Και βέβαια το ίδιο το έργο του Δημήτρη Φούτσια. Για την φρεσκάδα του, για το χιούμορ του, για την εξαιρετική του αφηγηματική δομή».